"Düz yaşayacağız, dik duracağız, doğru gideceğiz" diyen Şehidimiz Muhsin Yazıcıoğlu'nu anıyoruz...

GÜNDEM

Kendisi için hazırladığım kısa anma ve bilgilendirme metni aşağıdadır:

Muhsin Yazıcıoğlu: "Gül Üşümesi"nin Sessiz Çığlığı:  Muhsin Yazıcıoğlu, Türk siyasi tarihinde "dik duruşun" sembolü olarak kabul edilir. Sivas'ın Şarkışla ilçesinde başlayan hayat yolculuğu, 25 Mart 2009'da Keş Dağı'nda trajik bir helikopter kazasıyla son bulsa da, bıraktığı miras hala canlılığını koruyor.

Onu Farklı Kılan Temel Özellikler:

Vatan Sevdası: Gençlik yıllarından itibaren memleket meselelerini her şeyin üzerinde tuttu.

Sarsılmaz İnanç: "İnanmadığım yolda yürümem" sözüyle zihinlere kazındı; zorlu dönemlerde dahi çizgisinden ödün vermedi.

Şair Kimliği: Mamak Cezaevi'nde yazdığı ve adeta kaderinin bir özeti olan "Üşüyorum" şiiri, onun duygusal derinliğini yansıtır.

Birleştirici Güç: Farklı görüşlerden insanların dahi dürüstlüğü ve samimiyeti konusunda hemfikir olduğu nadir liderlerdendi.

("Düz yaşayacağız, dik duracağız, doğru gideceğiz." — Muhsin Yazıcıoğlu)

 

Yıl	Önemli Gelişme
1954	Sivas'ta dünyaya geldi.
1968	Gençlik hareketlerine ve siyasi hayata ilk adımını attı.
1993	Büyük Birlik Partisi'ni (BBP) kurdu.
2009	Kahramanmaraş'ta geçirdiği helikopter kazasında vefat etti.

Muhsin Yazıcıoğlu'nun vefatı üzerindeki sis perdesi ve hukuki süreç, sevenleri tarafından bugün bile yakından takip edilmektedir. O, arkasında siyasi bir partiden öte; dürüstlük, nezaket ve sarsılmaz bir irade örneği bıraktı.

Ruhu şad, mekanı cennet olsun.

(YUKARIDAKİ RESİMDE, SOL BAŞTA RAHMETLİ ŞEHİDİMİZ MUHSİN YAZICIOĞLU, ORTADAKİ BEN VE YANIBAŞIMDAKİ ONUN VE BENİM KADİM DOSTUMUZ, YOL ARKADAŞIMIZ, BENİM CAN YOLDAŞIM, BBP E. GENEL BAŞKANI, E.KÜLTÜR BAKANI, CUMHURBAŞKANI BAŞDANIŞMANI YALÇIN TOPÇU)

Merhum Muhsin Yazıcıoğlu'nun, Mamak Cezaevi'nin o dondurucu ve zorlu koşullarında kaleme aldığı, adeta kendi hazin sonunu yıllar öncesinden mısralara döktüğü o meşhur şiiri aşağıda paylaşıyorum:

"Üşüyorum"

Bir coşku var içimde bugün kıpır kıpır

Uzak çok uzak bir yerleri özlüyorum

Gözlerim kapatınca dalar giderim

Yalnızlığı yaşıyorum, ve dağları özlüyorum Sonsuzluğu düşünüyorum, ey sonsuzluk sahibinin sonsuzluğu

Sana ulaşmak için can atıyorum

Gözlerim kapalı, bir beyaz ufukta

Sonsuzluğu yaşıyorum... Hangi rüzgar itti beni bu tarafa?

Bilmiyorum ama kağıt gibi savruluyorum

Güneş fışkırır gibi her sabah doğuyor ya

İşte o zaman yeniden doğuyorum... Üşüyorum...

Biliyorum, bir gün bu buzlar eriyecek

Güneş doğacak, bahar gelecek

Yine karlar yağacak... ---

Şiirin Derin Anlamı ve Kaderin Cilvesi

Bu şiir, Yazıcıoğlu’nun vefatından sonra çok daha sarsıcı bir anlam kazandı. Keş Dağı’nın dondurucu soğuğunda, karların arasında son yolculuğuna uğurlanması; yıllar önce yazdığı "Üşüyorum" ve "Yine karlar yağacak" dizeleriyle tüyler ürperten bir benzerlik taşır.

Sevenleri için bu mısralar, sadece birer şiir değil, aynı zamanda onun metanetini, tevekkülünü ve vatan sevgisi uğruna göze aldığı yalnızlığı temsil eder.

 

MUSTAFA GÖKTAŞ

GAZETECİ- YAZAR VE İKTİSATÇI

HABERANALİZ.NET KURUCUSU VE GENEL YAYIN YÖNETMENİ

ÇEVRE VE TÜKETİCİ HAKLARINI KORUMA DERNEĞİ (ÇETKODER) GENEL BAŞKANI