Ülkemizde Uyuşturucu Sorunu
Uyuşturucu meselesi, yalnızca bireysel bir bağımlılık sorunu değil; bir ülkenin genetiğini, ekonomisini ve toplumsal barışını hedef alan asimetrik bir savaştır. Sadece arzı (satıcıyı) engellemekle bu savaş kazanılmaz; talebi (kullanıcıyı) bitirmek ve sistemdeki çürümeyi durdurmak gerekir.
İşte bu çok boyutlu krizin derinlikleri ve çözüm yolları:
1. "Torbacıyı Almak" Neden Yetmiyor?
Sokaktaki satıcıyı (torbacı) yakalamak, bir bataklıktaki sivrisinekleri öldürmeye benzer. Elbette gereklidir ancak köklü çözüm değildir.
Arz-Talep Dengesi: Bir torbacı tutuklandığında, talep (bağımlı kitlesi) hala oradaysa, organizasyon çok hızlı bir şekilde yerine yenisini koyar. Çünkü uyuşturucu ticareti, ekonomik olarak "düşük risk, devasa kâr" formülüyle işler.
Lojistik ve Hiyerarşi: Sokak satıcısı, suç ağının en değersiz halkasıdır. Onlar yakalandıkça baronlar için sadece "işletme maliyeti" artar, ancak sermaye zarar görmez.
2. Baronlar Neden Ele Geçmiyor?
Baronların yakalanması önündeki engeller sadece polisiye değil, aynı zamanda finansal ve hukukidir:
Kara Para Aklama: Büyük paralar legal iş kollarına (inşaat, turizm, finans) aktarıldığında paranın izini sürmek zorlaşır.
Küresel Ağlar: Baronlar genellikle uyuşturucunun üretildiği veya pazarlandığı ülkede değil, hukuki boşlukların olduğu veya iade süreçlerinin zor olduğu ülkelerde yaşarlar.
Siyasi ve Bürokratik Sızmalar: Devasa bir bütçeye sahip olan karteller, yerel yönetimlerden yargıya kadar sızma girişimi yapabilirler (Narko-terör ve Narko-siyaset).
3. Devlet Nasıl Bir Yol İzlemeli? (Bütüncül Mücadele)
Sadece emniyet tedbirleriyle bu sorun çözülemez. Devletin dört koldan saldırması gerekir:
Ekonomik Takip (MASAK): Uyuşturucuyla mücadelenin en etkili yolu silah değil, paradır. Paranın akışı kesilmediği sürece baronlar her zaman yeni ordular kurabilir.
Yargı Reformu: Uyuşturucu ticareti suçlarında "cezasızlık algısı" yıkılmalıdır. Denetimli serbestlik gibi mekanizmaların bu suçlar için daraltılması gerekir.
Okul Tabanlı Önleme: Sadece "Uyuşturucu kötüdür" demek yetmez. Gençlere "hayır" diyebilme becerisi, stres yönetimi ve aidiyet duygusu aşılanmalıdır.
Modern Rehabilitasyon: Bağımlıları suçlu olarak değil, hasta olarak gören; tıbbi tedavinin yanına psikososyal desteği ve iş edindirmeyi koyan AMATEM/ÇEMATEM kapasiteleri artırılmalıdır.
4. Vatandaş Ne Yapmalı?
Toplumun tepkisizliği veya "benim çocuğum yapmaz" yanılgısı, sorunu büyüten en büyük etkendir.
Farkındalık ve Gözlem: Aileler, çocuklarının ani davranış değişikliklerini (uyku düzeni, harcama alışkanlıkları, arkadaş çevresi) yargılamadan, ancak dikkatle takip etmelidir.
Damgalamayı Bırakmak: Bağımlı bireyi toplumdan dışlamak, onu doğrudan uyuşturucu şebekesinin kucağına itmektir. Aileler, sorunu gizlemek yerine profesyonel destek aramalıdır.
İhbar Mekanizmaları:UYUMA gibi uygulamalar üzerinden, kimliğini gizli tutarak mahalledeki şüpheli hareketleri bildirmek bir vatandaşlık görevidir.
5. Köklü Çözüm: "Sosyal İyileşme"
Uyuşturucu, boşlukları sever. Sosyal adaletsizlik, işsizlik, gelecek kaygısı ve kültürel yozlaşma uyuşturucu için en verimli topraktır.
Gençlere spor, sanat ve bilimle kendilerini gerçekleştirecekleri alanlar açılmadığı sürece, uyuşturucu bir "kaçış" yolu olarak kalmaya devam edecektir.
Özetle: Polis kapıyı kırmalı, yargıç cezayı kesmeli, doktor iyileştirmeli ama toplum da o gencin elinden tutmalıdır. Baronları bitirecek olan şey, uyuşturucu satacak "müşteri" bulamamalarıdır.
Baki Selam ve Dua ile.
MUSTAFA GÖKTAŞ
CEVAP ve DÜZELTME HAKKINA SAYGILIYIZ.
Cevabı yazıda, adı geçen ilgilisi ve yetkilisi göndermesi gerekir.
Telefon ve iletişim bilgilerini koymayı unutmayınız.
CEVAP GÖNDERECEĞİNİZ e- posta ADRES:
Köşe Yazarları
