İKTİDAR ve MUHALEFET Aman Dikkat!

Türkiye de son günlerde yaşanan Muhalif Belediyelere yapılan operasyonlar çok tartışma konusu. Gözaltılar, tutuklamalar, basında yer alan haberler toplumu kutuplaştırmış durumda.

Türkiye'de 2026 yılının Nisan ayı itibarıyla yerel yönetimler ve yargı arasındaki bu gerilimli atmosfer, demokratik teamüller ve toplumsal barış açısından kritik bir eşiği temsil ediyor. Özellikle Bursa, Uşak ve Ataşehir gibi önemli belediyelere yönelik operasyonlar, siyaseti bir "hukuk-siyaset" sarmalına hapsetmiş durumda.

Bu hassas dengede tarafların nasıl bir tavır takınması gerektiğine dair analizim şöyledir:

Özgür Özel ve CHP Kanadı: Güven ile Meşruiyet Arasındaki Çizgi : Özgür Özel, partisinin %38’lik (31 Mart 2024 başarısı) oy oranını korumak ve tabandaki "savunmasızlık" hissini gidermek için çok katmanlı bir strateji izlemelidir:

Hukuki Şeffaflık ve "Açık Kapı" Politikası: Özel, "Belediyelerimiz denetime açıktır" söylemini bir adım öteye taşımalıdır. "Eğer bir hata varsa bunu biz kendimiz ayıklarız" mesajı vererek, yolsuzluk veya usulsüzlük iddialarına karşı partinin özdenetim mekanizmalarını (Disiplin Kurulu vb.) çalıştırdığını topluma göstermelidir. (Örn: Hasbi Dede örneğinde olduğu gibi ihraç mekanizmasını hızlı işletmesi güven verir).

"Halkın İradesine İpotek" Vurgusu: Operasyonları sadece bir "hukuk davası" olarak değil, seçmen iradesine yönelik bir müdahale olarak çerçevelemeye devam etmelidir. Ancak bunu yaparken sadece kendi seçmenine değil, AK Parti ve MHP seçmenine de "Yarın sizin belediyenize de bu yapılabilir" diyerek evrensel bir demokrasi vurgusu yapmalıdır.

Kurumsallaşmış Direniş: Sokak çatışması veya kutuplaşmayı artıracak sert eylemler yerine, davaların canlı yayınlanması talebi gibi (TRT önerisi gibi) "şeffaflık" odaklı meydan okumalar, topluma "saklayacak bir şeyimiz yok" mesajını net bir şekilde iletir.

İktidar Kanadı: Adalet ile İstikrar Arasındaki Denge: İktidarın, operasyonların "siyasi bir tasfiye" değil, "hukuki bir zorunluluk" olduğu konusunda toplumu ikna etmesi, toplumsal huzur için şarttır:

Somut Kanıt ve Şeffaf İletişim: Gözaltı ve tutuklamaların gerekçeleri, soyut "terör" veya "yolsuzluk" kavramlarının ötesine geçmeli; kamuoyuna somut, belgeli ve ikna edici açıklamalar yapılmalıdır. Gizlilik kararlarıyla uzayan süreçler toplumsal şüpheyi ve kutuplaşmayı besler.

Seçmen İradesine Saygı Sinyali: Kayyum atamaları yerine, belediye meclisinin kendi içinden bir başkan seçmesine izin verilmesi (hukuki engel yoksa), iktidarın "amacımız belediyeyi ele geçirmek değil, suçla mücadele etmek" iddiasını güçlendirir.

Yargı Bağımsızlığı Vurgusunu Güçlendirme: Siyasetçilerin yargı kararlarından önce "şunlar suçludur" gibi kesin hüküm bildiren açıklamalar yapması, yargıya olan güveni sarsmakta ve muhalif seçmende "avlanma" hissi yaratmaktadır. İktidarın dili, intikamcı değil, düzenleyici olmalıdır.

Ortak Akıl ve Toplumsal Barış İçin: Her iki taraf için de anahtar kelime "Normalleşme" olmalıdır. Türkiye’nin ekonomik zorluklarla ve bölgesel risklerle uğraştığı 2026 yılında, iç cephede yaşanacak bir "belediye savaşları" atmosferi sadece kutuplaşmayı derinleştirir.

Çözüm Önerisi: Meclis çatısı altında, belediye başkanlarının soruşturulma usullerini daha şeffaf ve denetlenebilir kılan, siyasi müdahaleye kapalı bir reform paketi üzerinde uzlaşılması, hem Özgür Özel'in "güven" sorununu çözer hem de iktidarın "hukuk devleti" iddiasını pekiştirir.

Toplum, siyasetçilerden birbirlerini cezaevine göndermelerini değil, sorunları hukuk dairesinde ve sandık meşruiyetinde çözmelerini bekliyor.

Baki Selam ve Dua ile.

MUSTAFA GÖKTAŞ