Ülkücülük bir yaşama biçimidir

Ülkücülük bir yaşama biçimidir.

İnanç ve düşünce sistemidir.

Herkes ülkücü olamaz.

Ülkücünün Ahlaksızı, namussuzu olmaz, olamaz.

Ülkücü, davaya inanmış, kutsal emaneti taşımaya azim gösteren, Allah’ına, bayrağına, vatanına, milletine, devletine, örf adet ve geleneklerine bağlı kişiliktir.

Bu bağlamda ülkücü, yanlış işlerin peşinde olmaz.

Bugün geldiğimiz noktada bu davaya inanmış ve gönül vermiş insanların aynı tandanslı değişik partilerde bulunduklarını görüyoruz.

Önemli olan bu konuda söylemler değil icraatlardır.

Ben ülkücüyüm demekle, bıyıkları sarkıtma ile ülkücü olunmuyor.

Ülkücülük kafatasçılık da değildir, şekilcilik de…

Çağdaş modern Türkiye’yi meydana getirme azminde mücadele verirken birde bu anlamsız işlerle uğraşmak doğru değil.

Ben dün ülkücülük üzerine bir yazı kaleme aldım.

Benim yazdıklarımı sözde ülkücü geçinenler haksız eleştiriye maruz bıraktılar.

Devlet kesesinden zengin olmuş, lüks villa ve evlerde oturup, lüks arabalara binen bu tipler düne kadar şahsıma Ağabey diyorlar idi.

Arpalıklardan beslenmiş, bu duruma gelmiş ve kendi şahsi çıkarları için devlete ve millete ihaneti göze almış bu tiplere acıyorum.

Evet, tekrar ediyorum, BEN ÜLKÜCÜ VE MİLLİYETÇİYİM.

Benim ülkücülük ve milliyetçilik anlayışım, taşın üstüne taş koyma milliyetçiliğidir.

Taşın üstündeki çakılı çalma, yosunu yontma, altındaki kumu aparma milliyetçiliği değil.

Ben akademik ve demokratik bir ülkücü, milliyetçiyim.

Fanatizim, kavgacılık, çalana çırpana, hırsıza arsıza göz yummak bana göre değil.

Ben beytülmala el uzatanlardan olmadım, olmam.

Tüysüz yetimlerin hakkını da, fakir fukaranın durumunu da, şehitlerimizin hakkını da çok iyi bilenlerdenim.

Elhamdülillah Müslümanım, Türk’üm ülkücüyüm.

Baki Selam ve Dua ile.