Prof.Dr.Anıl ÇEÇEN

Prof.Dr.Anıl ÇEÇEN

Mail: anilcecen@hotmail.com

BUGÜN’NÜN TÜRKİYE’SİNDE ATATÜRKÇÜLÜK VE A.D.D

               S.1-ADD’nin kurulma düşüncesi nasıl oluştu ve sizleri bu adımı atmaya hangi olaylar yönlendirdi.  Kuruluş sürecinde ne  gibi dirençlerle karşılaştınız ve bunları nasıl aştınız ?

               C.I.ADD yirminci yüzyılın son on yılına girerken, I989 gibi bir yılda değişim sürecinin tam ortasında kurulmuştur. Yirminci yüzyılın ikinci yarısında her on yılda bir askeri harekât ile karşı karşıya kalmak, Atatürk dönemindekinden çok farklı bir Türkiye ortaya çıkarmıştı. Cumhuriyetin kuruluş döneminde kurucu önder milletin başında olduğu için Atatürkçülük onun izinden gitmek olarak anlaşılıyordu. Ama kurucu iktidar olan tek parti dönemi bittikten sonra, Atatürk’ün partisinde de farklı eğilimler ve siyasal çizgiler öne çıktığı için Atatürkçülük çok farklı biçimlerde ele alınarak kullanılmaya çalışılıyordu. Bir tarafta cumhuriyetin yeni kuşaklarının ortaya çıkardığı bir Atatürkçü yeni nesil öne çıkarken, diğer yandan da batı tipi bir demokrasiye geçilmesiyle birlikte liberalizm, sosyalizm ve de sosyal demokrasi gibi batı tipi ideolojiler de devreye giriyordu. Kapitalist batı karşısında Kuvayı Milliye Türkiye’si antiemperyalist doğrultuda yoluna devam ederken, antiemperyalist bir içeriğe sahip olan Kemalizm kapitalizm ve sosyalizm arasında ortadan kaldırılmaya çalışılıyordu. Bu doğrultuda emperyalist batı blokunun çıkarları doğrultusunda örgütlenen Nato destekli askeri dönemler, Kemalizm adına birbiri ardı sıra gündeme gelirken, Atatürk Cumhuriyeti giderek kurucu önder Atatürk’ün yolundan uzaklaşıyordu. ADD işte böylesine bir batı destekli uzaklaştırma operasyonuna karşı, Türk  ulusunun milli bir refleksi olarak  ülkenin önde gelen Atatürkçü bilim adamları ve hukukçuları tarafından kuruluyordu.

                Ülkeyi Atatürk’ün yolundan uzaklaştırmak isteyen batının önde gelen emperyalist devletlerine karşı Türkiye’deki cumhuriyetçi birikim ADD gibi bir büyük kitlesel örgütü kurarak Kuvayı Milliye mücadelesini yeni dönemin sivil koşullarında sürdürmeye çalışıyordu. Dünyaya egemen olan batı bloku merkezi coğrafyayı ele geçirmek için projeler geliştirirken, bütün Orta Doğu planlarını Türkiye üzerinden geliştiriyordu. Bu çerçevede batı bloku hiçbir zaman tam bağımsızlıkçı bir Türkiye değil ama batının dümen suyunda bir Türkiye istiyordu. İşte böylesine bir emperyal kıskaç Orta Doğu’yu çember içine alırken, emperyalizme karşı çıkmaya alışmış olan Türk ulusunun bu doğrultuda bir kararlılık içinde olduğunu ortaya koyacak bir büyük örgütlenmeye gereksinme vardı. 27 Mayıs’ın oluşturduğu yeni düzen çerçevesinde Atatürkçüler yeniden bir araya gelerek, 21. Yüzyıla dönük bir  yeni yapılanmayı öne çıkarıyorlardı. 27 Mayıs sonrasında Halkevlerinin yeniden kurulmasıyla öne çıkan bu oluşum, daha sonraları 12 Eylül hareketi ile bütün örgütlerin kapanmasıyla karşılaşıyordu. Bunun üzerine harekete geçen Atatürkçüler 21. Yüzyıl dünyasında Atatürk’ün Cumhuriyetini temsil edecek bir Atatürkçü birikimi, ADD çatısı altında bir araya gelerek dernekleştiriyorlardı. Atatürk’ün partisini ele geçirerek batının çizgisinde Atatürkçülüğü kullanmaya kalkan bazı işbirlikçi ve batı teslimiyetçisi toplum kesimleri, Atatürkçülüğün üst düzeyde örgütlenmesini engellemek üzere toplu hareketi önleyecek başka örgütlenmelere yöneliyorlardı. ADD’nin kuruluşunu engellemek isteyenler ayrıca dernek kuruluşuna izin verilmemesi için uğraşırlarken, ortalığı karıştırmak üzere her türlü çabayı gösteriyorlardı. Yıllardır Atatürkçülük üzerinden geçinenler ya da Atatürkçülüğü kendi çıkarları için kullanan toplum kesimleri, önde gelen Atatürkçülerin temsil ettiği bir üst düzey örgütlenmeden kendi çıkar hesapları bozulmasından çok rahatsız oldukları için her türlü saldırıyı denemekten geri kalmıyorlardı. ADD’nin kurucu öncü kadrosu herşeye rağmen derneğin kuruluşunu tamamlamıştır.

             S.2. I2 Eylül rejiminin laik cumhuriyete ve ADD’nin kuruluşuna etkileri nelerdir?

             C.2.-ADD’nin resmi kuruluş tarihi 19 Mayıs 1989 dur. Bu tarih hem I2 Eylül askeri döneminin sona erdiği hem de Sovyetler Birliği adı altındaki sosyalist blokun dağıldığı bir yıldır. Türkiye  12 Eylül rejimi ile  bir Nato rejimine sürüklenerek batı blokunun çıkarları doğrultusunda  ABD,AB ve İsrail üçlüsünün merkezi coğrafyadaki hegemonya planları doğrultusunda yönlendirilmeye  çalışılırken , diğer yanda kuzey bölgesinde dünya savaşları sonrasında konjonktürel bir oluşum olarak öne çıkan sosyalist sistemin dağılma aşamasında ,yıkıntının getirdiği  sorunlarla aynı dönemde  boğuşmak zorunda kalıyordu . Orta Doğu bölgesindeki  siyasal yapılar hem dünyanın merkezi  alanı olarak hem de batı dünyasının yanı başında yer alan ayrı bir coğrafi bölge olarak, hem küresel hem de bölgesel yeni gelişmeler ile aynı dönemde karşı karşıya gelerek varlıklarını  korumak zorunda kalıyordu .Bu aşamada ADD I2 Eylül rejiminin  batıcı politikalarına karşı, antikapitalist çizgide Atatürkçülüğün ve Cumhuriyetin savunulması yanında ,çökmekte olan sosyalizmin  ortaya çıkardığı yıkıntılarla aynı zaman dilimi içinde mücadele etmek zorunda bırakılıyordu . İç ve dış konjonktürlerin kesişmesi ve birbirini etkilemesi de Atatürkçü mücadelenin giderek daha da önem kazanmasına neden oluyordu .

                12 Eylül harekatı Sovyetler Birliğinin dağılmasına karşı geliştirilen bir NATO  müdahalesi olduğu    için, ABD’nin istekleri doğrultusunda bir siyasal çizgi geliştirilmeye çalışılıyordu. Özellikle Türk-İslam sentezi adı altında yeni bir dinci ve kimlikçi bir politikaya yönelinirken, kuruluştan gelen Atatürk ilkeleri ve Kemalist sentezci yaklaşım terk edilmeye çalışılıyordu. Özellikle, Kemalizm’in laiklik ilkesine karşı çıkılırken  askeri rejimin baş komutanı, herhalde imam olan babasından gelen gelenek çerçevesinde  Türk devletinin laik yapısını göz ardı ederek, her gittiği yerde yaptığı konuşmalarında  İslamın temel kitabından ayetler ve pasajlar okuyarak, halk kitlelerini  laik anlayışın  ötesine giderek dinci bir çizgiye yönlendirerek, ABD’nin istemiş olduğu  Türk-İslam sentezine uygun düşecek yepyeni bir millet yapılanmasını gerçekleştirmek için uğraşıyordu. Sovyetler Birliğinin dağılmasıyla batının karşısında yer alan doğu bloku ortadan kalkarken, doğu dünyasında yeni bir bloklaşmanın ortaya çıkmaması için İslam dünyasının kullanılmasına öncelik veriliyordu. Atatürk’ün laiklik ilkesi ile Türkiye daha çok batı dünyasına yakın bir yerde durmaya çalışırken, diktacı ve Nato’cu General ABD’nin istekleri doğrultusunda Türkiye’nin İslam kimliğini öne çıkararak, Türkiye üzerinden bir Türk-İslam sentezcisi politika ile,  Orta ve Yakındoğu bölgelerini emperyalist bir hükümranlık altına almaya çalışıyordu. İşte böylesine bir politika yüzünden Türkiye’nin laik kesimleri rahatsız oluyor ve Türkiye’yi yeniden bir Ortaçağ dönemine sürükleyebilecek böylesine bir yeni oluşuma karşı çıkıyorlardı . Böylesine bir ulusal direniş, ADD gibi Atatürkçülük ve laiklik savunması yapacak güçlü bir örgütlenme gereksinmesini öne çıkarıyordu.

                Türkiye bir anlamda Türk-İslam sentezine zorlanan bir ülke konumundayken, diğer yandan da ABD’nin Sovyetler Birliği sonrasında merkezi coğrafyaya biçim verecek, haritaları yeniden ele alarak farklı bir çizgide yönlendirecek bir konuma doğru sürüklenirken, Atatürkçü ve laik kimliğini yitirmek tehlikesi ile de karşı karşıya kalıyordu. O dönemde, Türk Ceza kanunda Sosyalizme karşı 141. Ve 142. Maddeler tartışılırken, şeriatçılığı yasaklayan 163. Madde de gündeme getiriliyor ve  bu üç maddenin  kanundan çıkartılmasıyla sol ve dinci çizgideki siyasal örgütlenmelerin önü açılıyordu. İşte bu tür gelişmeler laik ve Kemalist aydınları çok rahatsız ediyor ve bu gidişe karşı duracak bir örgütlenme arayışı öne çıkıyordu. Siyasal gelişmeler sonucunda, son çare olarak ADD’nin kuruluşunun açıklandığı 19 Mayıs I989 tarihli basın toplantısında, kuruluş gerekçesi olarak  “Laikliğe Çağrı” başlığını taşıyan  bildiri  kurucu başkan  olarak bizzat Prof.Dr.Muammer Aksoy tarafından okunuyordu .

          S.3 ADD kurucular kurulunda yer alan 50 aydın insan nasıl bir araya geldiler?

          C.3.- A.D.D ‘nin kuruluşunda yer alan aydınların gerçek sayısı 50 dir . Dernek kurucusu olarak tüzükte yer alan kurucu üye sayısı 50 dir ama bunların yanında derneğin kurucuları arasında kuruluş sırasında Ankara’da olmadıkları için üç hukuk Profesörü de onur kurucuları olarak kabul edilerek dernek tüzüğünün kurucular ile ilgili bölümünde yer almıştır. Dernek kurucuları arasında yer alan kişiler tek tek incelendiği zaman hemen hemen hepsinin hukukçu ve bilim adamı kimliklerine sahip oldukları göze çarpmaktadır. Daha çok Ankara ve İstanbul Üniversitelerinde ders veren anayasa, kamu hukuku ve idare hukuku bölümlerindeki öğretim üyelerine öncelik verilmiş ayrıca bunun yanı sıra emekli subay, doktor, öğretmen, yargıç, bürokrat, gazeteci,  avukat  ve  siyasetçi  gibi değişik alanlardan temsilci olabilecek  kişiler dernek kurucusu olarak belirlenmiştir. Atatürk ve Cumhuriyet konulu toplantılarda yer alarak birbirini tanıyan bir Atatürkçü kadronun bu üst düzey örgütlenme içinde öncü olarak yer almaları sağlanmıştır. İlk kez böylesine bir örgütlenme aşamasına gelen Atatürkçü kesimler içlerinden seçtikleri temsil yeteneği yerinde olan Atatürkçüleri, böylesine bir örgütlenmenin içinde yer almaları amacıyla desteklemişlerdir. Başvurular Muammer Aksoy, Anıl Çeçen ve Gürbüz Tüfekçi’den oluşan üç kişilik bir kurul tarafından incelenerek karara bağlanmıştır. Normal tüzük koşullarına uygun olanlar tercih edilirken, başka özel koşullar aranmamıştır.

                Kurucuların belirlenmesinde ilk önce Anıl Çeçen, Gürbüz Tüfekçi ve Hayri Balta’dan oluşan üç kişilik öncü kadro belirleyici olmuş ama daha sonraki aşamada Prof.Dr. Muammer Aksoy  kurucu başkanlık önerisini  kabul  ettikten sonra, kurucu kadronun belirlenmesinde başkanlık inisiyatifi daha çok kullanılmaya başlanmıştır. Bu nedenle de bir anayasa Profesörü olan  Muammer Aksoy’un üniversite ve bilim çevrelerinden gelen arkadaşları olarak , Anayasa,İdari ve Kamu hukuku alanında çalışmalar yürüten Ankara ve İstanbul üniversitesi kadroları böylesine bir üst yapılanma içerisinde kurucu üyeler olarak yer almışlardır . ADD tüzüğünün 27. Maddesinde normal kurucular ile  onur kurucularının ad ve soyadları yer almıştır. Bu maddeyi izleyen 28. Maddede ise kurucu başkan ve onursal başkan isimleri ayrı ayrı belirtilerek, Türkiye’deki Kemalist birikimi temsil eden Prof.Dr. Muammer Aksoy kurucu başkanlığa  ayrıca ülkenin önde gelen bir başka Profesörü olarak da Ord.Prof.Dr. Hıfzı Veldet  Velidedeoğlu da bu derneğin onursal başkanlığına getirilmiştir . Bir hoca olmanın ötesinde sürekli olarak yazdığı gazete ve dergi yazıları ile de Türk ulusunun Atatürkçü bir çizgide yetiştirilmesine çok büyük çabalar harcayan Hıfzı Veldet Velidedeoğlu’nun ismine kurucu başkan ile birlikte ayrı yer verilmesi bir onur borcu olarak tüzükte yer almıştır. Kuruluş çalışmalarının başlangıcında Anıl Çeçen ve Gürbüz Tüfekçi daha aktif olarak çalışırlarken, sonradan kurucu başkan olarak Prof.Dr. Muammer Aksoy’un işin başına geçmesiyle birlikte inisiyatif el değiştirmiş ve bütün hazırlıklar ile toplantılar daha sonraki aşamada kurucu başkanın yönetiminde tamamlanmaya çalışılmıştır. Kurucuların belirlenmesi sırasında birçok başka başvurunun da gündeme gelmesi üzerine, öncü kadro çalışmalarını hızla tamamlayarak Türk hukuku çerçevesinde mülki idareye başvuruda bulunmuştur. Yaklaşık altı aylık bir inceleme sonrasında ilgili idari amirliklerden yasal onaylar sağlanarak 1989 yılının son aylarında yasal işlemler tamamlanmıştır. I990 yılının yılbaşından itibaren de Atatürkçü Düşünce Derneği bütün yasal koşulları yerine getirilmiş bir dernek olarak başkent Ankara’da çalışmalarına başlamıştır. Derneğin kuruluşundan sonra normal çalışmalarına geçmesiyle birlikte, Atatürkçü ve cumhuriyetçi toplum kesimleri ile kurucu kadro bir araya gelerek hızla yeni kurulmuş olan derneğin toplumsal bir tabana sahip olması için  sosyal amaçlı çalışmalar başlatılmıştır. Bu tür çalışmaların giderek artırılmasıyla birlikte ADD  yurt içinde ve Avrupa’da yeni temsilciliklerini ve şubelerini açmaya 1990 yılı itibarıylabaşlamıştır.

            S.4- ADD’nin kuruluşundaki  ana hedefler  ile bugün geldiği aşamada  konumunu nasıl buluyorsunuz ?

            C.4. ADD’ninin kuruluş aşamasındaki konjonktür ile bugün içinde bulunulan süreç  birbirinden çok farklıdır. On yıl önce yayınlanmış olan “ADD’nin Kitabı” isimli kitabımda bu konuları geniş olarak ele alarak zaman süreci içinde kurucu kadronun nasıl ADD gibi bir üst kuruluşu oluşturma noktasına geldiklerini çeşitli yönleri ile ele alarak tartışmıştım. Yirminci yüzyılın dünya siyasal tarihinde almış olduğu süreç içerisinde, Osmanlı devleti yıkıldıktan sonra Türkiye Cumhuriyeti kurulmuştur. Yirminci yüzyılın ortalarına gelindiğinde de dünyada yaşanmakta olan hızlı değişim süreci sonucunda her şeyin değiştiği gibi,  Atatürk Cumhuriyetinin değişmesi de kendiliğinden gündeme geliyordu. Batı emperyalizmi dünyanın ortasını kontrol etmek için bu bölgeye baskılarını artırırken, soğuk savaş dengelerinde Atatürk dönemini geride bırakmaya çalışan yeni siyasetleri birbiri ardı sıra  dayatıyordu . Demokrasiye geçilmesinden sonra ortaya çıkarılan her  on yılda bir darbe senaryoları ile Atatürk Cumhuriyeti bağımsız bir ulus devlet olmaktan çıkarılarak, batı blokunun orta dünyadaki bir Truva atı ya da askeri üssü haline dönüştürülmek isteniyordu. Türkiye dünyanın merkezinde bir büyük ülke olmasına rağmen, Sovyetler Birliğine sınır komşusu konumunda birsınır karakoluna dönüştürülerek batının çıkarları doğrultusunda Sovyet tehdidi ile karşı karşıya getiriliyordu. Bağımsızlık savaşı verilerek kurulmuş olan Atatürk Cumhuriyetinin Kemalist aydınları, bu durumu bir türlü kabül edemiyorlar ve siyaset sahnesinde geliştirilen batı teslimiyetçiliğinden hızla uzaklaşmak istiyorlardı . Bu çizgide geleceğin Kemalist Türkiye’sini kurma ve geliştirme hedefi Atatürkçü çevrelerde öne çıkıyordu. Gerekirse  yeni bir dünya düzeninin kurulması ve Türkiye Cumhuriyetinin ulusal çıkarları doğrultusunda bu yeni düzende yerini alması, gerçek Kemalistlerin ana hedefi idi . Ne var ki, devleti kurmuş olan Atatürk’ün partisinin batı blokunun etkileriyle merkez sağda liberal politikalara teslim olmasıyla birlikte, siyaset sahnesinde Atatürkçülük geride kalırken, batı emperyalizmi kendi çıkarları  için geliştirdiği darbeleri Atatürkçülük adına yaparak, Türk halkını devlet üzerinden  kontrol altına almak istiyordu. İşte böylesine çelişkili durum karşısında kalan Türkiye’nin Atatürkçüleri, batının destekleriyle Atatürk’ün partisinden dışlanıyorlar ve askeri yönetimler aracılığı ile devlet ile toplumun içindeki yerlerinden çıkartılmaya çalışılıyorlardı. Böylesine olumsuz koşullarda Atatürkçülerin ana hedefi, 27 Mayıs sonrasının Türkiye’sinde yarım kalan Atatürk devrimini tamamlamak, uluslaşma ve laikleşme süreçlerini bir an önce  bitirerek  merkezi bölgede örnek bir devlet  modeli olarak Atatürk Cumhuriyetini geleceğe dönük bir biçimde kurumlaştırmak olmuştur . İşte bu durumun farkında olan Atatürkçüler, Türk devletini bağımsız bir cumhuriyet olarak yirmi birinci yüzyıla taşıyacak  ve  geleceğin dünyasında Kemalist devlet modelini hem komşu ülkelere, hem Türk asıllı devletlere ve de bütün İslam ülkelerine örnek olacak güçlü bir model biçiminde yeniden  yapılandırmanın arayışı içine giriyorlardı. Atatürk’ün partisi partili olmayan kadroların elinde Atatürkçülük çizgisinden uzaklaştıkça, Türk kamuoyunda Atatürkçülük adına  büyük bir siyasal boşluk meydana geliyordu .İşte ADD böylesine bir boşluğun doldurulabilmesi amacıyla  cumhuriyetin Kemalist birikiminin temsilcisi olarak tarih sahnesine çıkartılıyordu . Ne var ki, kurucu kadrolar içinde bulunulan ortamın getirdiği ciddi bir birikim ve bilinçle böylesine bir örgütlenmeye yönelirken , ne yazıktır ki sonraki dönemlerde ADD’nin başına gelen yönetimler böylesine bir yeni yapılanmayı gerçekleştiremiyordu . Atatürk’ün partisinden meclise girmeye çalışanlar,  ADD yöneticiliğini bir milletvekilliği basamağı olarak görüyorlar ama ADD’nin daha güçlü çalışması için kurucu kadronun tarikatlarla mücadele için kurduğu ikinci bir örgüt olarak ATA VAKFI’na sahip çıkmıyorlardı. Türkiye’nine en küçük partisinin baskıları ile  Kemalist bir  araştırma merkezi olarak hazırlanan  KARGEM’in kuruluşunu yapamıyorlardı. Düzenli bir radyo ve televizyon aracılığı ile kitlelere yönelen yayıncılıktan uzak kalınıyor,Kemalist birikimi bugünün kuşaklarına taşıyacak bir Kemalist yayınevi  kurarak  düzenli olarak kitap ve dergi çıkaramıyorlardı .

                Genel merkezde bu işi bilenlerin yerlerini ne belirli merkezlerin temsilcileri alınca, Atatürkçülük birikimine sahip gençler ve ilgili uzmanlar yönetimde etkin olamıyorlar ve bu yüzden de ADD gerektiği gibi çalışmalar yapmaktan uzak kalıyordu. ADD’nin bugünkü pasif durumundan kurtulabilmesi için kesinlikle Türk siyasetini iyi bilen bazı uzmanların ve kariyer sahibi Kemalistlerin yönetimlerde yerlerini almaları gerekmektedir. Etkin bir yönetim için zamanı ve maddi olanakları olan insanların yeni yönetimlerde yer alması ve hiçbir siyasal partinin ya da yabancı ülkelerin sempatizanı konumunda  olan kişilerin de   yönetim kurullarında yer almamaları gerekmektedir . ADD,  otuz yıllık geçmişin ortaya koyduğu gibi, Atatürkçülük adına darbe peşinde koşan batılı emperyalist ülkelerin ya da Türk toplumunda güncel politikada etkin olan siyasal partiler ile çıkar merkezlerinin, ADD yönetiminin oluşturulmasında devreye girmemeleri gerekmektedir. Aksi takdirde yabancı ülkeler ile güç ve çıkar merkezlerinin temsilcileri arasında kalan ADD, hiçbir biçimde kendisinden beklenen çalışmaları ortaya koyamamakta ve koşullara uygun bir yönetimi içinden çıkaramamaktadır. Yeni dönemde ADD hem güçlü bir vakıf yapılanması ile maddi bağımsızlığını garanti altına almalı vegenel merkezde kuracağı bilimsel araştırma ve strateji merkezleri ile Kemalizmcin güncelleşmesini sağlamalıdır. Böylece ADD Türk toplumuna 21.yüzyılın Kemalist stratejileri ile  yeni politikalarını önerecek bir ulusal merkez konumuna gelebilmelidir. Ancak böylesine bir konuma gelecek ADD genel merkezi, Türkiye’nin geleceğe dönük yönlenmesinde öncü bir rol oynayabilir. Bugüne kadar ADD böylesine çalışmalar yapmadığı ve yaptırılması önlendiği için, ülkeye ve topluma dönük bir öncülük misyonunu üstlenememiştir. İkinci cumhuriyetçiliğe teslim olarak küreselci neo liberal politikaların baskısı altına girmiş olan Atatürk’ün partisi, bölücü  etnik sorunlara öncelik verdiği için ulusal politikalardan uzaklaşmış ve bu yüzden Türk kamuoyunda ciddi bir ulusalcı boşluk ortaya çıkmıştır. İşte ADD bugün bu  ulusalcı boşluğu doldurmak zorundadır .

            S.5.-Türk ulusu kurucu önderi Atatürk’ü çok sevmesine rağmen ADD toplumda neden hak ettiği yeri alamamakta ve etkin olamamaktadır?

            C.5.Herkes konuya kendi çıkarları doğrultusunda baktığı için, Atatürkçülük siyaset sahnesinde etkinlik tesis eden fırsatçıların elinde oyuncak olmakta ve bu yüzden de bir türlü  Atatürkçü politikalar  bugünün  toplum yönetiminde  öncü olamamaktadır. Atatürk’ün NUTUK ve Gençliğe hitabe ile ortaya koymuş olduğu ana düşünce yapısını belirleyecek ve bu esas doğrultusunda yepyeni bir yaklaşım içerisinde bugünün genç kuşaklarına açılacak, ciddi bir yönetime ADD’nin gereksinmesi vardır. ADD’nin Atatürkçü düşünceye gerçek anlamda sahip çıkarak bu düşünceyi toplum önünde güncellik kazandırması için gerekli olan bilimsel çalışmaların bir an önce tamamlanması ve bu doğrultuda daha önce yayınlanmış olan bilimsel eserlerin bugünün kuşaklarına ulaşacak biçimde yeniden yayınlanması öncelikli olarak yerine getirilmesi gereken bir sorun olarak ADD’nin önünde durmaktadır. Her geçen günün tarih sahnesinde Türk devletini kurucusu Atatürk’ün zamanından uzaklaştırdığını bilerek hareket edecek bilinçli kadrolara Atatürkçü Düşünce Derneğinin acilen gereksinmesi bulunmaktadır. Eski Atatürkçü kuşaklar günümüzde geride kalırken, cumhuriyetin yeni yetiştirdiği nesillerin kurucu önder Atatürk’e yakışır bir biçimde ulusal sorumluluklarına sahip çıkarak, Ata’nın gösterdiği çağdaş uygarlık hedefine yönelik yoğun çalışmalara girmeleri gerekmektedir. Ne var ki, bugün gelinen aşamada halk kitleleri yanlış ekonomik politikalara doğru yönlendirildiği için giderek yoksullaşan halk kitleleri öncelikli olarak  kendi ekonomik durumlarını kurtarma mücadelesine girmek zorunda kalmaktadırlar. Ekmek parası peşinde koşmak  durumunda bırakılan  okumuş kadroların gönüllü hareketlere ve idealist çalışmalara zamanları kalmamaktadır  ve bu yüzden de ADD yeterince kaliteli kadroları işbaşına getirememektedir .Okumuşlar ve uzmanlar  yönetime gelemeyince  ADD ‘de tam olarak çalışamamaktadır.

                Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yer alan bütün kentlerin yerleşik aileleri teker teker elden geçirilse hepsinin kökünde kurtuluş savaşında yer alan bir baba ya da dedenin olduğu görüldüğü için Türk halkı kurucu önderine sahip çıkmış ve onu ülkenin ve cumhuriyetin simgesi ve öncüsü olarak bağrına basmıştır. Ailesinde ulusal kurtuluş savaşının izlerine sahip olan ve bunları günümüze kadar taşıyan toplum kesimlerinin Atatürk yolundan dönmediği aksine yaşanan olumsuz gelişmeler karşısında Atatürk sevgisinin daha arttığı gözlemlenmiştir. Cumhuriyet rejimi ile bütünleşmiş olan bu gibi aileler ile ADD daha yakın ilişkiler kurarak, bu ailelerin bugünkü kuşaklarının temsilcisi olan gençlerin öncelikli olarak ADD üye tabanı içinde hak ettikleri yeri almaları sağlanmalıdır. Bu yoldan kazanılacak yeni Kemalist kadrolar aracılığı ile ADD daha aktif bir duruma gelebilecek ve dinamik kadroları ile kendisinden beklenen çalışmaları daha etkili bir biçimde gerçekleştirebilmenin öncü gücü haline gelebilecektir. Ulusal kurtuluş mücadelesinin içinden gelen ailelerin sahip oldukları Atatürk sevgisi yeni yaklaşımlar aracılığı ile örgütlendikten sonra örgüt çatısı altında bir araya getirilecek bu ailelerin genç temsilcilerinin devreye girmesiyle birlikte, geleceğin toplum yapısı içinde Atatürkçülerin önde gelen bir yere sahip olmaları sağlanabilmelidir. Günümüz koşullarında dünya nüfusu 8 milyarlık bir büyüklüğe doğru hızla artarken, Türkiye gibi ülkeler ortada kalmakta ve yeni büyük ülkelerin devreye girmesiyle birlikte uluslararası etkinlikler çok daha farklı bir çizgide gündeme gelirken, Atatürk Türkiye’sinin çok geride kaldığı bir uzaklaşma sahnesi ile karşı karşıya kalınmaktadır.

                Cumhuriyetin kurucusu ile yeni cumhuriyet kuşaklarının bir türlü buluşamaması yüzünden, Atatürk karşıtı bazı siyasal iktidarlar devlet yönetimi sırasında devletin kurucusundan farklı çizgilerde hareket ederek toplumda kurucu önderden uzaklaşan bir yapılanmayı öne çıkarmaktadırlar. Bu durumda, Atatürk ve Cumhuriyet tarihi yerine yakın tarih yaklaşımı çerçevesinde Türkiye ve Atatürk cumhuriyeti ile ilgili bilgi birikiminin genç kuşaklara bilinçli olarak aktarılmaması  ülkeyi  kurucu önderinden uzaklaştırmış ve Atatürk cahili dindar kuşakların yetiştirilmelerine öncelik verilerek  ve  Türk toplumu yanı başındaki medeniyet beşiği Avrupa kıtasından uzaklaştırılarak , farklı yönlere doğru yeni kuşakların çekilmesine çalışılmıştır . Eğitim ve kültüre çok önem veren Atatürk, son dönemin dinci yönetimlerinin etkileri ile  toplumun hafızasından silinmeye çalışılmıştır. Ayrıca bir devletin ya da siyasal rejimin kendi halkı ile buluşmasını sağlayan, devlet  ile ulusu bir araya getiren siyasal köprüler olarak ulusal bayram günlerinin kutlanmasının çeşitli bahaneler yaratılarak  eskiden olduğu gibi  kutlanmaması da, genç kuşakların yetiştirilmesi sürecinde ulusal bilincin devre dışı  bırakılmasına yol açmıştır .Bu durum  Kemalist devrim karşıtı  karşı devrimcilerin izlediği bir olumsuz  bir  yaklaşım olmuştur . Ulusal bayramların kutlanmaması, Atatürk ve ulusal kurtuluş ile ilgili eğitim sayfalarının okul programlarından çıkarılması ile cumhuriyetin kamusal alanlarının tasfiyesi aracılığı ile  Atatürk cumhuriyeti ile  cumhuriyetin temsilcisi genç kadroların Atatürk’ten uzak bir  gelişim çizgisine doğru sürüklenmesine neden olmuştur. Ayrıca Atatürk karşıtı toplum kesimlerinin batının önde gelen emperyalist devletlerinin kontrolü altına girmesiyle, planlı ve programlı bir biçimde Atatürk karşıtı kesimlerin yayın organlarına yansıtılmıştır. Atatürk ve ulusal kurtuluş savaşını olumsuzluklar içinde ele alan ve her fırsatta Atatürk ile ilgili olumsuz yaklaşımları kamu oyu önünde tekrarlayan karşı devrimci oluşumlar,  dış güçlerin finansmanı ve destekleriyle düzenli bir biçimde sürdürülerek,  Türkiye’nin bugünkü olumsuz duruma gelmesi sağlanmıştır. Emperyalizme karşı savaşarak kurulmuş olan  Türk devleti gene  dış güçlerin emperyal oyunlarına doğru sürüklenmekten kurtulamadığı için ,dış güçlerin Atatürk düşmanlığı  senaryolarına Türkiye alet olmaya devam etmektedir .Böylesine olumsuz bir durumdan Türkiye’nin kurtulabilmesi için , ADD gibi bir kitle örgütünün  tam kapasite ile çalışmalı  ve toplum ile devletin  kurucu önderin yolunda gitmesini  sağlamalıdır.

          S.6.- ADD kuruluş ilkeleri doğrultusunda  bugünün Türkiye’sinde ne gibi çalışmalar yapabilir?

          C.6.-ADD ve kuruluş ilkeleri denince akla hemen Atatürk ilkeleri gelmektedir. Bu ilkeler aynı zamanda Atatürk’ün son döneminde anayasada da yer aldıkları için aynı zamanda cumhuriyetin de temel ilkeleri olarak kabül görmektedir.  Altı ok olarak sayılan Atatürk ilkeleri hem Atatürkçülüğün hem de Türkiye Cumhuriyetinin temel ilkeleri olarak bugünkü anayasal düzen içinde yerini korumaktadır. Türk anayasasının başlangıç hükümleri kısmında yer alan cumhuriyetin temel ilkeleri aynı zamanda Atatürk ‘ün siyasal sistemini oluşturan temel taşlar olarak görülmektedir. Bu ilkelerin neden seçildiği ve Atatürk’ün bu ilkeleri neden bir araya getirerek ayrı bir sistem kurmaya çalıştığı gibi soruların şimdiye kadar yanıtsız kalması yüzünden, ilkeler ile ilgili belirli bir bilinç düzeyi ortaya tam olarak konulamamıştır. Ayrı sistemler içinden alınarak bir araya getirilen cumhuriyetin temel ilkeleri benimsenirken, diğer devlet modellerinden çok farklı bir yeni sistem eklektik bir yöntem izlenerek oluşturulmaya çalışılmıştır. ADD önce Atatürk’ün ilkelerinden oluşan sistemini iyi anlayarak bir birikimi genel merkezde meydana getirdikten sonra, bu ilkeler doğrultusunda içeriğe sahip olan belirli plan ve programları sistemli bir biçimde kamuoyuna sergilemelidir. Her ilkenin içeriğini belirleyen çalışmalardan sonra, bunların eklektik bir sistem oluşturmasının arkasında yatan nedenler de  dile getirilerek, Atatürkçü taban içinde siyasal  bilinçlenme çalışmaları yapılmalıdır. İlkelerin hem ayrı ve tek başına hem de birlikte ele alındığı toplu programların, çalışma yılı içindeki takvimlere uygun bir biçimde kamuoyuna yansıtıldığı etkinlikler düzenli bir biçimde sürdürülmelidir.

                Atatürk’ün altı oku iki kısma bölünmektedir. Fransız devriminden alınan cumhuriyetçilik, milliyetçilik ve laiklik ilkeleri birinci grubu oluştururken, Sovyet devriminden alınan devletçilik, halkçılık ve devrimcilik ilkeleri de ikinci grubu oluşturmaktadır. Birinci Dünya savaşı sonrasında dünya haritasının aldığı yeni biçime göre bir tarafta batı dünyası, diğer tarafta buna karşı olan doğu bloku ve de bu iki dünya arasında yer alan İslam dünyası üçüncü bir yapılanma modelini ortaya çıkarırken, Atatürk bu üç dünyanın tam ortasında yer alan Anadolu yarımadası üzerinde  her üç blokun dışında kaldığı bir biçimde bağımsız bir merkezi devlet modelini kuruyordu. İşte değişik sistemlerin içinden seçilerek benimsenen altı ilke bir araya getirildiğinde her üç dünyanın dışında kalan bir yeni merkezi devlet yapılanması öne çıkıyordu. Sovyet blokunun çökmesi üzerine dünya tek kutuplu bir yönelişe doğru sürüklenmiş ama daha sonra ortaya çıkan çok kutuplu dünya yapılanması çerçevesinde Türkiye’nin gene Atatürk’ün belirlediği gibi merkezi devlet modeli olarak yoluna devam etmesi siyasal istikrarın korunabilmesi açısından zorunlu görülmüştür. Bugün gelinen yeni aşamada Türkiye’nin geçmişten gelen merkezi devlet modelini koruyarak yoluna devam etmesi, böylesine bir ilkeler bütününün kalıcı bir sisteme dönüştürülmesi sayesinde olmuştur. Bu tür bir oluşumun ortaya çıkış nedenleri ile birlikte bu ilkelerin tercih edilmesi, diğer ilkelerin sistem dışı bırakılması, ayrı bir senteze yönelen Atatürk’ün hiçbir sisteme benzemeyen tamamen farklı bir modeli oluşturmaya çalışması, O’nun veciz ifadesinde yer alan  “Biz bize benzeriz “ gerçeğini doğrulamaktadır.  Atatürk modelinin temelinde yer alan ilkelerin arkasında yatan gerçekliklerin de dile getirilmesiyle birlikte genç kuşakların kafasında bir kategorik yapılanmanın önünün açılması sağlanabilecektir.  Belirli kategoriler içerisinde ele alınacak cumhuriyetin temel ilkelerinin sistemleştirilmesi daha sonraki aşamada daha uyumlu bir biçimde ele alınabilecektir. Atatürk ilkeleri üzerinden geliştirilecek yeni bir Atatürkçülük programı geliştirilmezse o zaman  Atatürk üzerine temel bir eğitim programını uygulama  alanına getirmek zor olabilecektir . ADD şubelerinin aynı zamanda bir dershane ya da  konferans salonlarına dönüştürülmesi gene ayrı bir proje olarak geliştirilerek, ülkenin her köşesinde yer alan ve ulusal bir misyonu taşıyan ADD şubeleri  Kemalist cumhuriyetin  yurt sathına yayılmış temel taşları olarak üzerlerine düşen görevleri zaman içerisinde yerine getireceklerdir.

           S.7.- ADD bugün üzerine düşen görevleri yeterince yerine getirebiliyor mu? Sorunlar nedir?

           C.7.ADD genel merkezi bugünün dünyasında kendisinden beklenen görevleri yerine getiremediği gibi aynı zamanda üstlenmiş olduğu siyasal misyonun bilincine de sahip çıkarak tarihsel misyonunu tam anlamıyla yerine getirememektedir. Böylesine olumsuz bir tablonun ortaya çıkmasında koşulların yetersizliği gibi, i aynı zamanda karşı çevrelerin dışarıdan ve uzaktan müdahale etmeleri de çeşitli engellerin ortaya çıkmasında etkili olmaktadır. Otuz yılı geride bırakarak ve çeyrek yüzyıllık bir zaman dilimini aşarak kurumsallaşma yolunda emin adımlarla ilerleyen ADD’nin beklenen düzeyde etkili olamaması ya da beklenen çalışmaları yapamamasının arkasında yatangerçeklerin açıkça ortaya konulması ve halka açık bir biçimde tartışılarak gereğinin yapılması zorunlu görünmektedir. Her türlü olumsuz koşula rağmen ADD’nin geçmişten gelen hedefler doğrultusunda etkin olabilmesi halk kitleleri ile yakın temas içine girilmesiyle mümkün olabilecektir. Bu doğrultuda ADD genel merkezinin ya da şubelerin kendi merkezlerinde etkinlikler yapması yetersiz kalabilir. Bu doğrultuda yeni yerleşim yerleri ya da mekânların devreye sokulmaları gerekmektedir. Dernek şubelerinde dershane ve eğitim çalışmalarının yanı sıra üyeler arasında kaynaşmayı sağlayacak lokal çalışmalarına da yer verilerek,  toplumsal etkinlikler daha üst düzeyde geliştirilebilir. ADD’nin şimdiye kadar eksik kalan lokal hizmetlerinin yeniden düzenlenmesiyle, toplumsal etkinliklerin kısa zamanda  artarak gelişmesi doğrultusunda olumlu sonuçlar elde edilebilecektir.

                ADD genel merkezinin başkent Ankara’nın merkezinde yer alan Kızılay bölgesinde bir  ADD Lokali açması, ya da    Atatürk’ün  tarihsel mekanı olan Anıt Kabir’in etrafında yer alan Anıt Caddesi üzerinde bir Anıt Cafeaçması, bugünün genç kuşaklarının  ortak çatısı altında yer alabilecekleri  bir yeni mekan sağlayacaktır. Tren ve metro istasyonlarının kesişme bölgesi olan  Kızılay’da açılacak bir ADD lokali başkent Ankara’da yaşamlarını sürdüren Atatürkçü ve  Cumhuriyetçi kesimlerin bir araya gelebileceği, gazete ve dergi okuyabileceği ya da sohbet edebileceği yeni bir mekan olarak , dağılmış olan Atatürkçü kesimleri bir araya getirerek düzenli toplantılar ile  var olan toplumsal potansiyelin kinetik enerjiye dönüşmesine destek verecektir . Benzeri bir biçimde büyük şehirlerdeki ADD şubelerinin sahip oldukları merkezi, çok yönlü kullanıma açmalarıyla birlikte dernek üyesi olmayan kesimlerden gelen insanların da ADD çatısı altına girmelerini kolaylaştıracak ve  bu doğrultuda  yeni çalışmalara üye dışı potansiyelin katılımı lokal hizmetleri üzerinden sağlanabilecektir. Genel merkezin düzenli olarak yürüteceği lokal hizmetlerinin şubeler düzeyinde yaygınlık kazanmasıyla birlikte, tüm yurt sahasında lokalleşme ile birlikte Atatürkçülük yeniden Türk halkı ile buluşturularak karşılıklı bir yeniden yapılanmanın kapısı açılabilecektir. ADD’nin genel merkeze bağlı bir statüde kuracağı bir yayınevi ya da buna bağlı olarak örgütlenecek bir kitap evi de, okur yazar toplum kesimlerinin bir araya gelerek konuşmak ve sohbet etmek gereksinimlerini karşılayacak yeni bir açılımı toplumun hizmetine getireceği gibi, aynı zamanda Atatürkçülük ya da cumhuriyet ilkeleri konularında yazılmış olan kitapların aracı olacağı yeni birliktelikler, yayınevi ya da kitapevi çatıları altından ortaya çıkması için elverişli ortamlar sağlayabilecektir. ADD genel merkezinin sosyal ve kültürel bir açılım ile Türk toplumu ile yeniden kaynaşmaya yönelmesi ülkede yeni bir sıcak ortam yaratacaktır. Lokaller ya da kitapevleri gibi sosyal etkinlik merkezlerinin sağlayacağı yeni ortamlar aracılığı ile toplumda  yepyeni bir etkinlik  ve diyalog sürecinin önü açılacaktır. Bu tür çalışmaların yürütülmesi sırasında gereksinme duyulan maddi desteklerin sağlanması için, ATAVAKFI’nın da tüzüğündeki amaç maddelerine uygun bir çalışma düzenine kavuşturulması gerekmektedir. Vakıf lokallerin açılması ve benzeri sosyal tesislerin örgütlenmesi açısından maddi destek sağlayacak bir biçimde yeniden yapılandırılmalıdır.  ADD genel merkezinin atılım için gereksinmesi olan maddi destekleri n vakıf aracılığı ile sağlanması ADD örgütünün bağımsızlığının korunması açısından yararlı olacaktır.

           S.8. ADD’yi bugünün koşullarında  bazı siyasal grupların ele geçirmeye çalışmaları nasıl önlenebilir . ?

           C.8.ADD sahip olduğu yüzlerce şubesi aracılığı ile Türkiye Cumhuriyeti’nin en yaygın örgütü olarak öne çıkmaktadır. 28 Şubat ve sonrası dönemlerde yaşanan olumsuz gelişmeler, ADD’nin hedef alınmasına ve cumhuriyetin birikiminin örgütlendiği bu üst yapılanmaya karşı, devleti ele geçiren siyasal kadroların olumsuz gelişmeler gündeme getirdikleri görülmüştür. Türkiye Cumhuriyetini Atatürk çizgisinin dışına çekmek isteyenler, karşılarında Atatürkçülüğün en üst düzeyde birikimine sahip olan bir büyük kitlesel oluşumdan çekindikleri için her zaman ve her yerde Atatürkçü Düşünce Derneği’ne karşı çıkmışlardır. Zamanı geldiğinde bazı demokratik kitle kuruluşları kapatılmak istenmiş ve çeşitli dernekler üzerinden gündeme getirilen kapatılma senaryolarının başka benzerleri de  ADD için de söz konusu edilmeye çalışılmıştır. Devletin kuruluş modeline sahip çıkan bir Atatürkçü birikim ADD aracılığı ile topluma yayılırken, Türk toplumunu ya ortaçağ karanlığına ya da emperyalizmin sömürgeciliğine alet etmeye kalkışanlar, antidemokratik baskılar ve senaryolar ile ADD’nin önünü kesmeye çalışmışlardır. Siyaset arenasındaki gelişmeler çerçevesinde  ADD’ye karşı çıkanlar olduğu gibi, Türkiye’nin bu en büyük derneğini ele geçirerek kendi siyasal çizgisi doğrultusunda araç ya da basamak olarak kullanmak isteyenler de,  ADD genel kurulları sırasında fazlasıyla  öne çıkarak göze çarpmaktadırlar. Bu gibi durumlar önlenemezse, Türk devleti ve ulusunun milli kesimleri harekete geçmezlerse, Türkiye’nin içine sürüklenmiş olduğu çıkmazdan kurtulabilmesi pek mümkün görünmemektedir.

                Aslında her siyasal parti ya da merkez, bütün dernekler ya da diğer kuruluşlar üzerinde etkin olmak isterler. Bu gibi kuruluşları siyasal arenada birer yan kuruluş konumunda kullanmak isteyen siyasal güçler, her fırsatta demokratik kuruluşları kendi yanlarına çekerek toplumsal alanda etkin olabilmenin yollarını ararlar ve ellerine geçen her fırsatta da bu gibi kuruluşlara baskı yaparak onları kendi yanlarında yönlendirmeye çaba gösterirler. İnsanlık tarihi açısından dünya haritası üzerinde yer alan devletlerin konumları ele alındığında küresel alanda yeni ortaya çıkan gelişmeler doğrultusunda jeopolitik dengelerin değiştiği ve bu süreç içinde gücü ele geçiren merkezlerin kendi çıkarları  için hazırladıkları plan ve projelerin dıştan desteklenerek ülkelerin önüne konulduğu artık açıkça görülmektedir. Türkiye emperyalistlerin en çok değer vererek yaklaştığı ülkelerin en başında yer aldığı için, Türkiye ve içinde bulunulan bölgenin geleceği amacıyla hazırlanmış bölgesel plan ve haritalarda, Misakı Milli sınırları içerisinde kurulmuş olan Türk devletinin bugünkü sınırlarının ötesinde yeni yaklaşımların öne çıktığı görülmektedir. Bu nedenle Türkiye Cumhuriyetinin batılı ittifaklar içinde bulunduğu müttefiki ülkeler ile, arasında çok ciddi ihtilaflı durumlar bulunduğu görülmektedir. Türkiye’nin batılı dostlarının hiçbirisi Türk devletini Atatürk’ün kurmuş olduğu gibi ulusal, üniter ve merkezi devlet olarak görmediği, hele bizim Atatürk ilkeleri dediğimiz cumhuriyet ilkelerinin sentezi  ile oluşturulmuş olan Kemalist cumhuriyet modelini desteklemedikleri anlaşılmaktadır.  Bu çerçevede Türkiye üzerinde ve çevresinde kendi plan ve projelerini uygulamak isteyen emperyalist devletler, kendi çıkarlarını temsil eden parti ve örgütleri destekleyerek ve kullanarak, onların aracılığı ile  Türkiye üzerinde baskı kurmak ve hegemonya düzeni   içinde Türk devletini yönlendirmeye çalışmak gibi bir yol izlemektedirler. İşte bu yüzden Türkiye’deki bazı siyasal örgütler dışarıdan finanse edilerek siyaset sahnesinde güçlü bir konuma gelirken, aynı zamanda kendi politikaları doğrultusunda kullanabilecekleri örgütlerin üzerine giderek bunları kendi kontrolleri altına almaya çalışmaktadırlar. Böylesine bir durumdan en çok zarar gören ADD olmaktadır, çünkü  batı baskısı altına girmiş olan parti ve örgütler, başka  kuruluşların ele geçirilerek bağlı oldukları merkezin çıkarları çizgisinde yönlendirilmeleri  ile uğraşmaktadırlar. ADD bu durumdan acilen kurtulmalıdır.

          S.9-Emperyalizmin bölgesel planları doğrultusunda  ADD bugün neler yapmalıdır?

          C.9-ADD, emperyalizme karşı savaşarak bağımsız olan Türkiye Cumhuriyetinin antiemperyalist birikimine öncelikle sahip çıkmalıdır . Yirmibirinci yüzyılın koşullarında emperyalist batılı ülkeler tüm Orta Doğu bölgesini kendi denetimleri altına alabilmek için ,Büyük Orta Doğu, Büyük İsrail  ,Büyük Avrupa ,Büyük Rusya, Büyük İslam Birliği ,Büyük Türk Birliği ve  Yakın Doğu Konfederasyonu , gibi emperyalist planları öne çıkararak , bölgedeki gelişmelerde kendi planlarına uygun yeni adımların atılmasına çaba göstermektedirler . Burada belirtilen projelerin hiç birisi Atatürk Türkiye’sinin modeline uygun olmayan emperyalist  planlardır. Yeniden Halifelik peşinde koşanlar laik rejime karşı çıkmaktadırlar. Türk ulusunun milli devleti olan Türkiye Cumhuriyetine tümüyle karşı çıkarak bölgede yaşayan alt kimlikli toplulukları yeni eyaletleşme süreçlerinden sonra  bölgesel federasyonlara  yönelten emperyalist planlarda ise, Türk devletinin ulusal, üniter ve merkezi modeli kesinlikle  red edilmektedir. Osmanlının son döneminde olduğu gibi yeni bir Sevr uygulaması arayışına giren emperyalistlerin  bir kısmı din devleti, bir kısmı etnik devletçikler, bir kısmı de bölgesel federasyonlar peşinde koşarlarken, Türkiye’yi Sevr planı doğrultusunda yıkarak  alan temizliğine yönelmektedirler . Bu nedenle 22 Müslüman devletin sınırlarının değişeceğini açıkça söylemektedirler. Son dönemlerde büyük bir hegemonya savaşına sahne olan Türk devletinin geleceği bu hegemonya savaşını kimin kazanacağına bağlıdır. Birinci dünya savaşını kazanan İngiltere ile İkinci dünya savaşını kazanan ABD üstünlüklerini yitirdiği için, Almanya, Rusya, Çin ve Hindistan gibi yeni büyük güçler merkezi coğrafyanın ele geçirilmesi için siyasal ve ekonomik bir yarışa girmiş durumdadırlar. Yeni patron belli olana ya da dünya devletleri Birleşmiş Milletler çatısı altında bir araya gelerek anlaşmalarına kadar büyük bir hegemonya yarışına bütün dünyanın sahne olacağı anlaşılmaktadır.

                Dünya hegemonya savaşı devam ederken, Türkiye’nin Atatürkçüleri cumhuriyetin uyanık bekçiliğine devam edecektir.  Bu doğrultuda büyük güçler arasındaki çekişmeyi taraf tutmadan izleyerek ve  kendi bağımsız varlığını koruyacak yeni antiemperyalist önlemler alarak kendisini koruyacaktır. Öncelikle merkezi devletin güçlenmesi için merkezin sağ ve sol yanlarında yer alan toplum kesimlerinin,  yeni bir demokratik Kemalist merkez yapılanması içinde yer almalarını sağlayacak bir ulusal bütünleşmenin çağrısını, Atatürk Cumhuriyetinin özünü temsil eden ADD hiçbir parti ayırımı yapmadan toplumun her kesimine dönük olarak  yapmalıdır. Böylece ülke ve devletin güçlenmesine öncelik verilecek ve ikinci aşamada da cumhuriyetin kuruluş döneminde Atatürk’ün İran’ı yanına alarak Orta Doğu devletlerini emperyalizme karşı birleştiren bölgesel ittifakı olan  Sadabat  Paktı benzeri bir  Merkezi Devletler Topluluğu oluşumunun, Türkiye tarafından bir ulusal politika ve bölgesel bir milli  plan olarak   benimsenmesi için, Atatürkçü güçler ADD’nin öncülüğünde yoğun bir kamuoyu oluşumuna  gitmelidirler. Bütün emperyalist projelere karşı bölgesel bir alternatif olacak böylesine bir oluşum, Türkiye Cumhuriyetinin emperyalistlere karşı komşuları ile oluşturacağı bölgesel işbirliği aracılığı ile çok hızlı bir biçimde dünya kamuoyuna taşınabilmelidir. ADD bu aşamada Kemalist dış politikayı tartışma sahnesine getirmelidir. Genel merkez ve şubeler, merkezi coğrafyada çıkartılmaya çalışılan üçüncü dünya savaşının önünü kesmek üzere, Atatürk’ün yurtta ve dünyada barış politikalarını öne çıkaran toplantı ve sosyal etkinlikleri, eskisinden çok daha yoğun bir biçimde ülkenin her yanında ADD öncülüğünde düzenlemelidirler. Çağdaş cumhuriyeti yaratan Atatürkçü gücün bugünkü uzantısı olarak ADD, Atatürk ve arkadaşlarının Türk ulusuna bırakmış olduğu Türkiye Cumhuriyeti mirasını yaşatabilmek için gerekli olan neyse, bütün bu konu ile ilgili işleri ve girişimleri öncelikli olarak tamamlayabilmek üzere bir cumhuriyetçi  seferberliğe  yönelmelidir. Olağanüstü gelişmeler dikkate alınarak yurt düzeyinde bir cumhuriyetçi seferberliğin öne çıkmasında ADD ilgili kuruluş olarak önde gelen bir misyon acilen üstlenmelidir.

         S.10-Atatürk Cumhuriyetinin korunmasında önümüzdeki dönemde ADD neler yapabilir?

         C.10  -Bugünün dünyasında batı emperyalizmi kontrol altında yeni bir dünya  düzeni  kurmaya çalışırken  bugünün dünyasındaki devletleri ve ulusları çökertmeye çalışmaktadır. Gelinen noktada Avrupa Birliği gibi Amerika Birleşik Devletleri de parçalanmanın eşiğine gelmiştir. Kendilerini kurtarmak üzere bütün dünyaya saldırmakta kararlı olan bu iki emperyalist güç, yeryüzü haritalarında yer alan ulus devletleri parçalamaya uğraşmaktadırlar. Eğer var olan ulus devletleri alt kimlikli toplumları kışkırtarak parçalayabilirlerse, o zaman kendilerini toparlayarak hegemonyalarını sürdürebileceklerdir. Bu gün gelinen aşamada hem emperyalizm ile ulus devletler karşıtlığı tırmandırılmakta hem de küreselleşen büyük tekelci şirketler ile devletler karşı karşıya gelmektedirler. Büyük Orta Doğu Projesi için getirilen ılımlı islam hükümetinin yirmi yıla yaklaşan iktidar süresinin uzamasının en büyük nedeni, bu genel gidişe karşı duracak bir alternatif hareket ya da siyasal partinin çıkmamasıdır. Önümüzdeki dönemde Türkiye’yi kurtaracak bir Kemalist iktidarın siyasal alternatif olarak iktidara gelmesi ancak ve ancak yeni bir Atatürkçülük rüzgârının yurt sathında estirilmesi ile mümkün olabilecektir. Böylesine güçlü bir Atatürk’ü rüzgârı estirebilecek tek milli güç merkezi, bugünün koşullarında Atatürkçü Düşünce Derneği’dir. Bazı liberal, kapitalist, Marksist ya da bilimsel sosyalistlerin kendi siyasal çıkar planları doğrultusunda hareket ederken, Atatürkçülüğü kendi ideolojilerine süs takmak için kullanmalarına,  gerçek Atatürkçülerin izin vermemeleri gerekmektedir. Türkiye’nin en büyük derneği olarak ADD hiçbir partinin ya da örgütün baskısı altına girmeden bağımsız kimliği ile Türk devletinin Atatürk ilkeleri doğrultusunda varlığı için çalışmalıdır. Hele küçük partilerin,  Atatürkçü görünerek güncel siyasal platformlarda geliştirdikleri konjonktürsel politikaların ADD çatısı altında hiçbir biçimde yerleri olmaması gerekir. ADD partiler arası çekişmelerde kendisini koruyarak bu tür siyasal manevraların hiçbir zaman aracı olmamalıdır.

                Kemalizm hem sosyalizmin hem de liberalizmin ötesinde bir ideoloji ve  özgün bir siyasal sistemdir. Bu siyasal gerçeğin iyi bilinmesi ve Atatürkçülüğün kalesi olarak ADD’nin antiemperyalist çizgide yoluna devam etmesi gerekmektedir. ADD öncelikle Atatürkçülüğün merkezi olmalı ve Türkiye’nin Kemalist birikimini bugünün Türkiye’sinde sorumluluk içinde öne çıkararak, Türk toplumuna ve devletine  Kemalist  yönde bir öncülük yapmalıdır. Türkiye’nin Atatürk çizgisinde yenilenmesi ile birlikte Türk devlet modeli ortaya çıkarılmalı ve merkezi coğrafyadaki devletler ile birlikte Türk ve İslam asıllı toplumlarda Kemalist devlet modeli örgütlenerek, yeni dünya düzeninin daha dengeli ve adil bir biçimde oluşturulmasına katkıda bulunulmalıdır. Yüz yıl önce Atatürk ile Samsun’a çıkanların getirdiği siyasal birikim, bir asır sonra dünya yenilenirken Türkiye Cumhuriyetinin önünde ciddi bir siyasal alternatif olarak görülmektedir. ADD bugünün koşullarında Atatürkçülüğü yeniden Türk toplumu içerisinde yaygınlaştırırken,  bütün siyasal örgütlere karşı mesafeli durarak hareket etmelidir. Türk ulusunun Atatürk’ün mirasına sahip çıkabilmesi için gerekli olan mücadeleyi ADD tek başına sırtlanmalıdır. Cumhuriyeti kuranların bugünkü uzantılarının Atatürk yolundan gidebilmeleri için gerekli olan rehberlik görevini ADD yerine getirebilmelidir. ADD sahip olduğu otuz yıllık birikimi ile Türkiye’nin ulusal programına öncülük yapmalıdır.